Skrzat nie śpi
a reszta świata po cichu przemija
Skrzat, który (jakby mało było bezruchu w otaczającym wszystko lunicznym, zimowym krajobrazie) rozmawiając z domowymi zwierzętami uspakaja je, wycisza, głaszcze, przytula, wysłuchuje i pociesza.
Przychodzi też (niezauważony) do pogrążonych we śnie ludzkich domowników. Zagląda do dorosłych, odwiedza śpiące dzieci, żałując, że nie może z nimi porozmawiać po skrzaciemu - bo „dzieci nocą tylko śpią”.
Obu paniom - autorce i ilustratorce - udało się zbudować nastój zimowego zatrzymania i zadumy. Nastrój i klimat, który niektórych przeraża a innych wprowadza w stan nostalgii i refleksji.
Słowami wypowiadanymi przez Skrzata Astrid Lindgren mówi nam: spokojnie, wszystko będzie dobrze, zima minie, przyjdzie lato… a potem znowu zima. A dopóki to wszystko będzie się działo „póty skrzat cicho przemyka między zabudowaniami”.
na półeczce dla odrobinę większego i prawie dużego króliczka | mało tekstu | duże grafiki
